Siberische ree

Wetenschappelijke naam: Capreolus pygargus

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Karkasgewicht

Veldnotities

Kenmerken

Klein hertensoort met roodbruin zomervacht en grijsbruin wintervacht. Mannen dragen kleine, eenvoudige geweien; vrouwtjes dragen geen gewei. Witte spiegel aan de staart is karakteristiek.

Grootte en gewicht

Mannen 45–55 kg en 135–160 cm lang; vrouwtjes 35–45 kg en 130–155 cm.

Leefgebied

Open en halfopen boslandschappen met gemengde vegetatie, open plekken en dicht ondergroei. Voorkomend van laaglanden tot ongeveer 2000 meter hoogte.

Verspreiding

Verspreid van Zuid-Siberië tot Mantsjoerijë en Noord-China. Geven voorkeur aan gemengde bos met open plekken.

Voedsel

Grazen in zomer op gras, klaver en kruiden; switchen in herfst en winter naar bladeren, scheuten en naaldhout.

Gedrag

Actief in schemerlicht (ochtend en avond). Vaak alleen of in kleine familiegroepen; mannen zijn territoriaal. Bewegen gestaag binnen beperkte leefgebieden.

Jachttips

Zoek naar kleine ronde sporen (3–4 cm) en zwarte uitwerpselen in gras en sneeuw. Kijk naar schraapsporen op jonge berken en esp. Sluip van leefsijde door halfopen terrein met dekking; het wild is zeer voorzichtig en luistert actief.

Karkasgewicht

Deze soort wordt vastgelegd op karkasgewicht — het dier wordt ontweid en onthuid gewogen, zoals gebruikelijk wordt gerapporteerd.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 6 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.