Edelhert

Wetenschappelijke naam: Cervus elaphus

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Karkasgewicht

Veldnotities

Kenmerken

Mannetjes hebben een donkerbruine tot roodbruine vacht met karakteristieke geweien; vrouwtjes zijn lichter gekleurd zonder gewei. Een donkere manen langs nek en rug, en witte/gelige staartbasis zijn kenmerkend voor beide geslachten.

Grootte en gewicht

Mannetjes: 180–250 kg, lichaamslengte 150–200 cm; vrouwtjes: 90–150 kg, lichaamslengte 130–170 cm.

Leefgebied

Edelherten leven in gemengde bossen, open heidevelden en berggebieden, van laagland tot ongeveer 2000 meter hoogte. Ze prefereren gebieden met afwisseling van dicht struikgewas en open grasland voor voeding.

Verspreiding

Edelherten komen voor in heel Europa, van Groot-Brittannië tot de Kaukasus. Ze prefereren gemengde landschappen met bosrand en open gronden in laag- tot middelgebergte.

Voedsel

Edelherten grazen op gras, kruiden en klaver in het seizoen, en browsers op berkenbast, wilgentenen en jonge boomscheuten in winter.

Gedrag

Voornamelijk actief in schemering en vroege ochtend, vooral in herfst en winter. Ze zijn sociaal en trekken in kuddes; mannetjes worden solitair buiten het voortplantingsseizoen.

Jachttips

Zoek naar sporen (gewei-slijtwerksporen aan bomen), ronde drollen en ligging-kuilen in dicht gewas. Benadering succeeds best downwind vanaf open terrein naar bosrand in voor- en namiddag. Gebruik dekking van struikgewas en rij langzaam voorbij open graspercelen waar dieren grazen.

Karkasgewicht

Deze soort wordt vastgelegd op karkasgewicht — het dier wordt ontweid en onthuid gewogen, zoals gebruikelijk wordt gerapporteerd.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 41 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.