Sikahert

Wetenschappelijke naam: Cervus nippon

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Karkasgewicht

Veldnotities

Kenmerken

Sika's zijn compacte herten met een roodbruin tot donkerbruin wintervacht en lichtere zomervacht met witte vlekken. Mannetjes dragen lyravorming geweitakken en zijn duidelijk groter en robuuster dan vrouwtjes.

Grootte en gewicht

Mannetjes: 90–100 cm schouderhoogte, 60–90 kg; vrouwtjes: 75–85 cm schouderhoogte, 35–50 kg.

Leefgebied

Sika's bewonen gemengde bos- en struikgebieden met dichte ondergroei, vaak in dalgebieden en hellingen tot ongeveer 2000 meter hoogte. Ze prefereren gebieden met water in de buurt en een mozaïek van open graslanden en bosrand.

Verspreiding

Afkomstig uit Japan en oostelijk Azië; zijn nu in Europa gevestigd in geselecteerde gebieden, vooral in gemengde boshabitats met gematigde klimaten.

Voedsel

Sika's eten gras, kruiden, bladeren, en jong loofhout; in herfst en winter verschuiven ze naar boomschors, dennenspruiten en bessen.

Gedrag

Meest actief in vroege ochtend en avond, met piekactiviteit rond zonsopgang. Ze leven in losse groepen die seizoensgebonden groter of kleiner worden; mannetjes zijn territoriaal en scheiden zich af buiten het broeiseizoen.

Jachttips

Zoek naar droppels (kleine, glanzende korrels) en geschilferde bast op jonge bomen. Nader voorzichtig vanuit de wind en gebruik dekking van begroeiing; Sika's hebben uitstekend reukvermogen. Volg geitenpaden en open plekken in dicht bos waar zij grazen; vroeg ochtends of rond zonsondergang geeft beste zichtbaarheid.

Karkasgewicht

Deze soort wordt vastgelegd op karkasgewicht — het dier wordt ontweid en onthuid gewogen, zoals gebruikelijk wordt gerapporteerd.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 12 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.