Sneeuwhaas

Wetenschappelijke naam: Lepus timidus

Veldnotities

Kenmerken

Wordt in de winter wit (behalve de zwarte oorpunten); in de zomer grijsbruin. Kortere oren dan de haas, rondere lichaamsbouw, geheel witte staart. De seksen zijn gelijk.

Grootte en gewicht

2–4 kg (mannetjes iets kleiner dan vrouwtjes), lichaam 45–65 cm.

Leefgebied

Leeft in boreaal bos, op heide, toendra en alpiene heide; noordelijk en hooggelegen terrein, in Scandinavië van het bos tot boven de boomgrens.

Verspreiding

Noordelijk Eurazië — Scandinavië, de Alpen (geïsoleerd), Schotland, Ierland (ondersoort) en Rusland; toendra, bos en heide.

Voedsel

Grassen, kruiden en heide in de zomer; twijgen, schors, knoppen en heidescheuten in de winter.

Gedrag

Nacht- en schemeractief; overwegend solitair, rust overdag in een leger. Kan zich in de winter in losse groepen verzamelen op foerageerplekken.

Jachttips

In de winter steekt de witte vacht af tegen kale grond maar gaat op in de sneeuw — lees de sporen (grote achtervoetafdrukken, huppelend patroon) en keutels langs de wissels tussen heide en dekking. De haas drukt zich vast in een leger onder een struik of in dwergstruweel en spurt dan weg. Een hond om ze op te jagen of het zorgvuldig volgen van verse sneeuwsporen door berk en wilg zijn de belangrijkste methoden.

Heel gewicht

Deze soort wordt vastgelegd op heel gewicht — het dier wordt in zijn geheel gewogen, zoals geschoten.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 13 landen.

Namen in andere talen

Current language: nl

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.