Muskusos

Wetenschappelijke naam: Ovibos moschatus

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Karkasgewicht

Veldnotities

Kenmerken

Muskoxen hebben een lange, dichte vacht die bijna tot de grond reikt en variëert van donkerbruin tot zwart met lichtere flanken. Beide seksen dragen naar beneden gebogen horens; mannetjes zijn zwaarder gebouwd met prominente schouderspieren.

Grootte en gewicht

Mannetjes wegen 350-410 kg, vrouwtjes 200-300 kg. Lichaamslengte bedraagt 200-250 cm; schouderhoogte 150-160 cm.

Leefgebied

Muskoxen bewonen arctische toendra's en alpine graslanden met lage vegetatie. Ze prefereren open terrein op zeeniveau tot enkele honderden meters hoogte, waar ze beschutting vinden in dalen en tegen hellingen.

Verspreiding

Voorkomen beperkt tot arctische regio's: Noord-Canada, Groenland, Alaska, Siberië en enkele noordelijke eilanden. Ze prefereren open toendragebieden met voedsel- en waterbronnen.

Voedsel

Muskoxen grazen op grassen, sedges en lage struiken; in winter eten zij mos, korstmos en twijgen van laaggroeiende planten.

Gedrag

Muskoxen zijn voornamelijk dagactief en vormen stabiele kuddes van 10-50 dieren met strikte hiërarchie. Bij bedreiging verdedigen zij zich collectief door in formatie te staan met horens naar buiten.

Jachttips

Zoek naar diepere sporen, ongeveer 4-5 cm breed, en pelletachtige uitwerpselen in concentraties rond graasplaatsen. Benader vanuit de wind door geulen en dalen; muskoxen hebben goed gehoor en reuk maar matig zicht. Stalking gebeurt voorzichtig langs de grond met dekking waar mogelijk; gebruik windrichtingswijzers en observeer kuddegedrag voor optimale positionering.

Karkasgewicht

Deze soort wordt vastgelegd op karkasgewicht — het dier wordt ontweid en onthuid gewogen, zoals gebruikelijk wordt gerapporteerd.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 2 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.