Ekster

Wetenschappelijke naam: Pica pica

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Heel gewicht

Veldnotities

Kenmerken

Kenmerkend zijn het zwart-wit contrast met glanzend zwarte kop, rug en staart, en witte buik en schouders. De lange, wigvormige staart en middelgrote omvang maken de soort onverwisselbaar.

Grootte en gewicht

Lichaamslengte 40-51 cm (inclusief staart 20-30 cm), gewicht 160-250 g, geen noemenswaardige verschil tussen mannetjes en vrouwtjes.

Leefgebied

De Eurazische ekster bewoont open en halfopen landschappen met verspreide bosjes, heggen en struikgewas. Men treft ze aan van laagland tot ongeveer 2000 meter hoogte, in agrarische gebieden, parken en stedelijke randen.

Verspreiding

Wijd verbreid in Eurazië van westelijk Europa tot Japan; voorkeur voor milde, open tot halfopen gebieden met mensenactiviteit in laagland en heuvels.

Voedsel

Omnivoor die zich voedt met insecten, spinnen, kleine reptielen, vogeleieren, jonge vogels, graan, bessen en menselijk afval; seizoensgebonden variatie in beschikbaarheid van dierlijk materiaal.

Gedrag

Dagactief, alert en schuw met sterke oriëntatie op verstoring; leeft overwegend in paren of familiegroepen, zeer mobiel en veelal in open terrein goed zichtbaar met karakteristiek huppelende vlucht.

Jachttips

Zoek naar karakteristieke, luid roepende vogels of observeer hun routegebonden verplaatsingen tussen voedselgebieden. Benadering lukt best in open terrain met dekking vanaf windrichting, gebruik van struikgewas of slootkanten. Veel ekkels zijn waakzaam; stalken vereist geduld en voorzichtige bewegingen tot korte afstand.

Heel gewicht

Deze soort wordt vastgelegd op heel gewicht — het dier wordt in zijn geheel gewogen, zoals geschoten.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 14 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.