Bernikla obrożna

Nazwa naukowa: Branta bernicla

Jak zapisywana jest masa: Masa całkowita

Notatki terenowe

Wygląd

Mała gęś o czarnej głowie i szyi z białą plamą na policzku; ciało szaro-brązowe z białym ogonem. Dziób i nogi czarne; samce nieznacznie większe niż samice.

Wielkość i masa

Masa ciała 1,3–2,0 kg, długość 56–66 cm; samce średnio 1,7 kg, samice 1,5 kg.

Siedlisko

Bernikła mieszka na wybrzeżach, słonych bagnach, płytkich zatopionych łąkach i estuariach. Preferuje tereny przybrzeżne i polarne tundry z dostępem do wody i roślinności.

Występowanie

Gniazduje w arktycznej Europie i Ameryce Północnej. Zimuje na wybrzeżach Europy Zachodniej, Afryki Północnej i Azji; preferuje estuaria i zatoki.

Pożywienie

Żeruje na glonach, morskich wodorostach (szczególnie Zostera), młodych pędach traw i zbożu; głównie roślinożerca.

Zachowanie

Aktywna o zmierzchu i w nocy; żeruje na płyciznach i w wodzie. Bardzo społeczna, przemieszcza się w stadach o zmiennej liczbie; migracyjna.

Wskazówki łowieckie

Szukaj skupisk na płytkich wodach i błotach przybrzeżnych; zaobserwuj ślady łap i odchody na mule i glonach. Zbliżaj się wzdłuż brzegu wykorzystując naturalne osłony, wiatru. Gęsi wylatują przy zmierzchu do żerowisk — czyhaj na trasach lotu wzdłuż wybrzeża lub nad wodą.

Masa całkowita

Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.

Gdzie poluje się na ten gatunek

W Huntify oznaczony jako łowny w 4 krajach.

Nazwy w innych językach

Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.