Gatunki łowne — Bułgaria

Bażant zajmuje tereny otwarte i półotwarte takie jak obrzeża pól, zarośla w łąkach i trzcinowiska przy wodzie.

Lasy liściaste i mieszane z pastwiskami, żywopłotami i skrajami pól; kopie norę na dobrze osuszonych zboczach, do około 2000 m.

Preferuje widne lasy liściaste i mieszane z trawiastymi polanami, tereny parkowe oraz mozaikę pól uprawnych.

Lasy liściaste i mieszane, bagna, szuwary i skraje pól uprawnych; wymaga osłony oraz wody lub babrzysk.

Arktyczna i subarktyczna tundra, tereny bagniste i brzegi wód z niską, wilgotną roślinnością.

Jeziora, rzeki, tereny podmokłe i otwarte łąki w przeważnie nizinnych terytoriach.

Turnie się po skalistych, suchych stoków i wzgórzach o umiarkowanej roślinności oraz zielonych pastwiskach.

Widne lasy, drzewostany, wrzosowiska, góry i murawy, od nizin po piętra alpejskie.

Kozica tatrzańska zamieszkuje strome, skaliste tereny na wysokości 2000–3000 metrów.

Zamieszkuje otwarte i półotwarte zbiorniki wodne: jeziora, stawy, odcinki rzek i tereny podmokłe z płytką wodą i otaczającą roślinnością.

Otwarte i półotwarte tereny: grunty orne, łąki i zarośla na niskich i średnich wysokościach.

Niezwykle wszechstronny: lasy, pola uprawne, wrzosowiska, tundra, góry i tereny miejskie.

Muflon zamieszkuje otwarte i półotwarte tereny górskie na wysokości 600–2000 m, pokryte rzadką roślinnością trawiasto-krzewiastą.

Lubi otwarte pola, łąki zbożowe i pastwiska z gęstą roślinnością.

Skraje lasów, pola uprawne, zarośla i lasy mieszane od nizin po piętro subalpejskie.

Wilgotny las liściasty i mieszany z gęstym podszytem oraz miękką, bogatą w dżdżownice glebą; gniazduje w lesie, a żeruje na mokrym gruncie.

Otwarte i półotwarte krajobrazy z niską roślinnością i krzewami.

Bardzo przystosowalny; zamieszkuje lasy, tundrę, tajgę, step, góry i półpustynie, od poziomu morza po wysokie partie.

Żyje na otwartych polach uprawnych, gruntach ornych, łąkach i w terenie odkrytym z żywopłotami; gatunek nizinny, unika zwartego lasu.