Gatunki łowne — Słowenia

Bażant zajmuje tereny otwarte i półotwarte takie jak obrzeża pól, zarośla w łąkach i trzcinowiska przy wodzie.

Lasy liściaste i mieszane z pastwiskami, żywopłotami i skrajami pól; kopie norę na dobrze osuszonych zboczach, do około 2000 m.

Preferuje widne lasy liściaste i mieszane z trawiastymi polanami, tereny parkowe oraz mozaikę pól uprawnych.

Lasy liściaste i mieszane, bagna, szuwary i skraje pól uprawnych; wymaga osłony oraz wody lub babrzysk.

Lasy, pola uprawne, żywopłoty, parki, ogrody i tereny zabudowane, od nizin po pogórza.

Widne lasy, drzewostany, wrzosowiska, góry i murawy, od nizin po piętra alpejskie.

Kozica tatrzańska zamieszkuje strome, skaliste tereny na wysokości 2000–3000 metrów.

Strome zbocza skalne i urwiska na wysokości 2000–4500 m, szczególnie na zboczach południowych ze rzadką roślinnością.

Królik europejski zamieszkuje tereny otwarte i półotwarte: łąki, krawędzie pól i siedliska z tukami i krzewami.

Zamieszkuje otwarte i półotwarte zbiorniki wodne: jeziora, stawy, odcinki rzek i tereny podmokłe z płytką wodą i otaczającą roślinnością.

Kuna kamień zasiedla krajobrazy mieszane z małymi laskami, rumowiskami skalnymi i strukturami takimi jak stodoły.

Lasy iglaste, mieszane i liściaste od nizin po około 1500 m, z upodobaniem do gęstych drzewostanów bogatych w stare, dziuplaste drzewa.

Otwarte i półotwarte tereny: grunty orne, łąki i zarośla na niskich i średnich wysokościach.

Niezwykle wszechstronny: lasy, pola uprawne, wrzosowiska, tundra, góry i tereny miejskie.

Muflon zamieszkuje otwarte i półotwarte tereny górskie na wysokości 600–2000 m, pokryte rzadką roślinnością trawiasto-krzewiastą.

Rozległe lasy, tajga, obrzeża tundry i odległe, zalesione doliny z gęstą osłoną; od nizin po tereny alpejskie.

Żyje w krajobrazach leśnych — borealnej tajdze, lasach mieszanych i górskich z gęstym podszytem i skalistą osłoną.

Skraje lasów, pola uprawne, zarośla i lasy mieszane od nizin po piętro subalpejskie.

Wilgotny las liściasty i mieszany z gęstym podszytem oraz miękką, bogatą w dżdżownice glebą; gniazduje w lesie, a żeruje na mokrym gruncie.

Tchórz zwyczajny zamieszkuje krajobrazy rolnicze, skraje lasów, tereny podmokłe i obszary przylegające do osiedli od nizin do około 1000 m wysokości.

Bardzo przystosowalny; zamieszkuje lasy, tundrę, tajgę, step, góry i półpustynie, od poziomu morza po wysokie partie.

Żyje na otwartych polach uprawnych, gruntach ornych, łąkach i w terenie odkrytym z żywopłotami; gatunek nizinny, unika zwartego lasu.