Kormoran czubaty

Nazwa naukowa: Phalacrocorax aristotelis

Jak zapisywana jest masa: Masa całkowita

Notatki terenowe

Wygląd

Mały kormoran o jedwabistym, ciemnozielonoczarnym upierzeniu. Samiec jest większy i ciemniejszy; podczas okresu lęgowego rozwija długie jedwabiste pióra na głowie i szyi.

Wielkość i masa

Masa 0,7–1,0 kg, długość ciała 64–76 cm; samce średnio o 10 % cięższe od samic.

Siedlisko

Kormoran zwyczajny zamieszkuje skaliste wybrzeża i wyspy z bezpośrednim dostępem do łowisk rybnych. Preferuje otwarte wody i małe chronione zatoki.

Występowanie

Zachodnie wybrzeża europejskie od północnej Norwegii do północnej Afryki; małe populacje na Morzu Bałtyckim, głównie wzdłuż szwedzkiego i polskiego wybrzeża.

Pożywienie

Małe ryby takie jak turnie i babki, sezonowo również śledzie i inne małe ryby.

Zachowanie

Dzienne, samotne lub w małych grupach poza sezonem lęgowym. Zdolni nurkowie z długimi okresami zanurzenia i zwinną poruszaniem się pod wodą.

Wskazówki łowieckie

Szukajcie kormoranów zwyczajnych w szczelinach skalnych i małych zatokach, gdzie tworzą kolonie. Zbliżajcie się ostrożnie z wiatrem, wykorzystując skały jako osłonę. Obserwacja na łowiskach o świcie i zmierzchu to najskuteczniejsza metoda lokalizacji.

Masa całkowita

Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.

Gdzie poluje się na ten gatunek

W Huntify oznaczony jako łowny w 1 krajach.

Norwegia

Nazwy w innych językach

Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.