Wasbeerhond

Wetenschappelijke naam: Nyctereutes procyonoides

Hoe het gewicht wordt vastgelegd: Heel gewicht

Veldnotities

Kenmerken

Karakteristieke zwart-witte gelaatsmarkering met donkere 'oogmasker' en puntige snuit; grijsbruin tot bruinzwart bovenlijf met zwaardere ondervacht. Compacte, log gebouwd lichaam met korte poten en bushy staart.

Grootte en gewicht

Mannetjes 4,5–9 kg, vrouwtjes 3,5–7 kg; lichaamslengte 50–68 cm; staart 12–18 cm.

Leefgebied

De wasbeerhond bewoont bosranden, moerassen, graslanden en agrarische gebieden met goed toegang tot water. Ze prefereren gebieden met dichte begroeiing en schuilplaatsen op laag tot matig reliëf.

Verspreiding

Inheems in Oost-Azië; in Europa gevestigd op de Balkan en steeds verder noordwest uitbreidend; voorkomen in laagland en voethellingen tot circa 2000 m.

Voedsel

Omnivoor die zich voedt met kleine zoogdieren (muizen, insecteneters), vogels, eieren, insecten, vruchten en carrion; winter meer afhankelijk van opgeslagen voedsel en plantaardige materie.

Gedrag

Voornamelijk nachtelijk en crepusculair; minder strikt territoriaal dan andere caniden en soms gregair in gebieden met veel voedsel; langzame, stappende gang met neiging zich in nood dood te stellen.

Jachttips

Sporen zijn klein (3–4 cm) met onscherpe nagels; droppings bevat vaak plantmateriaal en is onregelmatig afgezet. Benader tegen wind in door graslanden en bosranden bij schemering; gebruik van kunstlicht of thermische hulpmiddelen effectief. Trage vluchtreactie maakt voorzichtig naderbij komen essentieel.

Heel gewicht

Deze soort wordt vastgelegd op heel gewicht — het dier wordt in zijn geheel gewogen, zoals geschoten.

Waar op deze soort wordt gejaagd

In Huntify als bejaagbaar vermeld in 15 landen.

Namen in andere talen

Deze veldnotities zijn algemene soortkennis, geen juridisch advies. Controleer altijd de geldende jachttijden, quota en wapenregels waar je jaagt.