Wrona siwa

Nazwa naukowa: Corvus cornix

Jak zapisywana jest masa: Masa całkowita

Notatki terenowe

Wygląd

Charakterystyczne szaro-czarne upierzenie: czarne głowa, skrzydła i ogon oraz szary tułów. Wielkością zbliżona do gawrona; płcie są podobne, samiec średnio nieco większy.

Wielkość i masa

370–520 g, 48–52 cm. Samce ważą zwykle o 10–15 % więcej niż samice.

Siedlisko

Zasiedla otwarte i półotwarte krajobrazy rolnicze, pastwiska oraz tereny zabudowane. Unika zwartego lasu, preferuje parki i luźne zadrzewienia, od nizin po obrzeża stref górskich.

Występowanie

Występuje w północnej i wschodniej Europie; w Norwegii od wybrzeża po wschodnie niziny. Częściowo osiadła, z sezonowymi przemieszczeniami.

Pożywienie

Wszystkożerna; żywi się głównie padliną, owadami i pokarmem roślinnym, korzysta z rozjechanych zwierząt, jaj, resztek piskląt i ziarna w zależności od pory roku.

Zachowanie

Aktywna w dzień, ze szczytami o świcie i o zmierzchu. Ptak towarzyski, często widywany parami lub w małych stadach; inteligentny i ciekawski, lecz płochliwy, o dużym dystansie ucieczki.

Wskazówki łowieckie

Przeszukuj otwarty teren w poszukiwaniu świeżej padliny i skupisk owadów, gdzie gromadzą się wrony. Zasiadka przy skraju otwartych pól o świcie lub zmierzchu bywa skuteczna. Ostry wzrok sprawia, że bezruch i niska sylwetka są kluczowe — ptak dostrzega zarówno kształt, jak i ruch.

Masa całkowita

Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.

Gdzie poluje się na ten gatunek

W Huntify oznaczony jako łowny w 6 krajach.

Nazwy w innych językach

Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.