Gatunki łowne — Szwecja

Bażant zajmuje tereny otwarte i półotwarte takie jak obrzeża pól, zarośla w łąkach i trzcinowiska przy wodzie.

Tereny przybrzeżne, słone łąki i bagna, preferując nizinne wybrzeża i wyspy.

Otwarte łąki przy wodzie, jeziora, stawy, mokradła, pola uprawne i parki na nizinach, często także w terenach zurbanizowanych.

Lasy liściaste i mieszane z pastwiskami, żywopłotami i skrajami pól; kopie norę na dobrze osuszonych zboczach, do około 2000 m.

Wolno płynące cieki, strumienie, jeziora i stawy o brzegach porośniętych drzewami liściastymi, na nizinach.

Strefy przejściowe między lasem a terenem otwartym — torfowiska, polany, brzeziny i wrzosowiska w borach iglastych i mieszanych, od nizin po piętro subalpejskie.

Kaczka zwyczajna zasiedla płytkie zbiorniki wodne, rozlewiska, jeziora i stawy otoczone roślinnością turzycową i sitowiem.

Gniazduje na żyznych jeziorach, stawach, wolno płynących rzekach i przybrzeżnych lagunach z otwartą wodą i skąpą roślinnością.

Preferuje widne lasy liściaste i mieszane z trawiastymi polanami, tereny parkowe oraz mozaikę pól uprawnych.

Lasy liściaste i mieszane, bagna, szuwary i skraje pól uprawnych; wymaga osłony oraz wody lub babrzysk.

Arktyczne i subarktyczne obszary morskie z lodem morskim i otwartymi wodami.

Wybrzeża skaliste, wyspy i zatoki z zimną, bogatą w ryby wodą.

Wybrzeża skaliste, wyspy i mielkie zatoki w северных morzach.

Kruki preferują otwarte i półotwarte tereny: pola uprawne, łąki, parki i tereny miejskie.

Gniazduje na leśnych jeziorach i rzekach, chętnie w dziuplach drzew nad wodą.

Arktyczna i subarktyczna tundra, tereny bagniste i brzegi wód z niską, wilgotną roślinnością.

Jeziora, rzeki, tereny podmokłe i otwarte łąki w przeważnie nizinnych terytoriach.

Stare lasy iglaste i mieszane, zwłaszcza dojrzałe bory sosnowe z borówką w runie oraz obrzeża torfowisk; od nizin po lasy iglaste w pobliżu granicy gór.

Wszechstronny: lasy, pola uprawne, wrzosowiska, bagna, tundra i góry — wszędzie tam, gdzie jest zdobycz i osłona, do około 3000 m.

Lasy, pola uprawne, żywopłoty, parki, ogrody i tereny zabudowane, od nizin po pogórza.

Gęsty las mieszany i iglasty z bujnym podszytem, olszą i brzozą, gąszczami świerkowymi i wilgotnym podłożem; od nizin po góry.

Widne lasy, drzewostany, wrzosowiska, góry i murawy, od nizin po piętra alpejskie.

Preferuje siedliska wilgotne: skraje lasów, mokradła, szuwary, brzegi rzek i gęste podszycia w pobliżu wody, a także pola dające osłonę.

Kawka zamieszkuje tereny otwarte i półotwarte, takie jak pola, łąki i rozrzedzone lasy.

Kormoran zwyczajny zamieszkuje wody przybrzeżne, duże jeziora i rzeki z wystarczającą zasobnością rybną.

Królik europejski zamieszkuje tereny otwarte i półotwarte: łąki, krawędzie pól i siedliska z tukami i krzewami.

Zamieszkuje otwarte i półotwarte zbiorniki wodne: jeziora, stawy, odcinki rzek i tereny podmokłe z płytką wodą i otaczającą roślinnością.

Lasy iglaste, mieszane i liściaste od nizin po około 1500 m, z upodobaniem do gęstych drzewostanów bogatych w stare, dziuplaste drzewa.

Otwarte i półotwarte tereny: grunty orne, łąki i zarośla na niskich i średnich wysokościach.

Łoś zamieszkuje lasy borealne, tajgę i lasy umiarkowane o bogatym podroście.

Gniazduje na jeziorach tundry i tajgi oraz na oczkach śródbagiennych; zimuje na morzu, nad przybrzeżnymi płyciznami i ławicami piaszczystymi.

Zamieszkuje wybrzeża, jeziora, delty rzeczne i tereny podmokłe z otwartymi wodami sąsiadującymi z łąkami lub niską roślinnością.

Mewy srebrziste zamieszkują obszary przybrzeżne, wyspy i brzegi jezior.

Muflon zamieszkuje otwarte i półotwarte tereny górskie na wysokości 600–2000 m, pokryte rzadką roślinnością trawiasto-krzewiastą.

Rozległe lasy, tajga, obrzeża tundry i odległe, zalesione doliny z gęstą osłoną; od nizin po tereny alpejskie.

Zwierzę półwodne: brzegi rzek, strumieni, jezior, bagien i wybrzeży; potrzebuje osłony nad wodą i zakłada norę w skarpach.

Gniazduje nad czystymi rzekami i jeziorami w terenach leśnych; zimuje na dużych jeziorach, rzekach, zbiornikach zaporowych i osłoniętych zatokach.

Żyje w wysokich górach i na arktycznej tundrze powyżej strefy wierzb, na jałowych skalistych grzbietach, rumowiskach głazów i wśród skąpej roślinności karłowatej.

Zasiedla zarośla wierzbowe i brzozowe, wrzosowiska z krzewinkami, obrzeża torfowisk i strefę przejściową między lasem a niską tundrą alpejską.

Nutria żyje na brzegach wód słodkich — jezior, rzek, bagien i kanałów.

Żyje w tajdze, na tundrze oraz w strefach subalpejskiej i alpejskiej.

Żyje w krajobrazach leśnych — borealnej tajdze, lasach mieszanych i górskich z gęstym podszytem i skalistą osłoną.

Skraje lasów, pola uprawne, zarośla i lasy mieszane od nizin po piętro subalpejskie.

Wilgotny las liściasty i mieszany z gęstym podszytem oraz miękką, bogatą w dżdżownice glebą; gniazduje w lesie, a żeruje na mokrym gruncie.

Sójka zamieszkuje lasy liściaste, mieszane i chojnowe, preferując tereny z gęstym podszytem i pojedynczymi polami.

Krajobrazy rolnicze, skraje lasów, parki i ogrody od nizin do około 2000 m n.p.m.

Zamieszkuje lasy mieszane, brzegi zbiorników wodnych i tereny podmokłe ze stałym pokryciem drzew.

Gniazduje na płytkich, zarastających jeziorach, oczkach wodnych i bagnach tundry i tajgi; zimuje na estuariach, przybrzeżnych lagunach i zalanych łąkach.

Tchórz zwyczajny zamieszkuje krajobrazy rolnicze, skraje lasów, tereny podmokłe i obszary przylegające do osiedli od nizin do około 1000 m wysokości.

Lasy iglaste i mieszane, zwłaszcza starsze świerczyny i bory sosnowe z obfitym urodzajem szyszek; także parki i ogrody.

Bardzo przystosowalny; zamieszkuje lasy, tundrę, tajgę, step, góry i półpustynie, od poziomu morza po wysokie partie.

Zasiedla otwarte i półotwarte krajobrazy rolnicze, pastwiska oraz tereny zabudowane.

Żyje w lesie borealnym, na wrzosowiskach, tundrze i wysokogórskich wrzosowiskach; teren północny i wyżynny, w Skandynawii od lasu po strefę powyżej granicy drzew.

Żyje na otwartych polach uprawnych, gruntach ornych, łąkach i w terenie odkrytym z żywopłotami; gatunek nizinny, unika zwartego lasu.