Gatunki łowne — Szwajcaria

Bażant zajmuje tereny otwarte i półotwarte takie jak obrzeża pól, zarośla w łąkach i trzcinowiska przy wodzie.

Lasy liściaste i mieszane z pastwiskami, żywopłotami i skrajami pól; kopie norę na dobrze osuszonych zboczach, do około 2000 m.

Strefy przejściowe między lasem a terenem otwartym — torfowiska, polany, brzeziny i wrzosowiska w borach iglastych i mieszanych, od nizin po piętro subalpejskie.

Lasy liściaste i mieszane, bagna, szuwary i skraje pól uprawnych; wymaga osłony oraz wody lub babrzysk.

Stare lasy iglaste i mieszane, zwłaszcza dojrzałe bory sosnowe z borówką w runie oraz obrzeża torfowisk; od nizin po lasy iglaste w pobliżu granicy gór.

Lasy, pola uprawne, żywopłoty, parki, ogrody i tereny zabudowane, od nizin po pogórza.

Widne lasy, drzewostany, wrzosowiska, góry i murawy, od nizin po piętra alpejskie.

Kozica tatrzańska zamieszkuje strome, skaliste tereny na wysokości 2000–3000 metrów.

Strome zbocza skalne i urwiska na wysokości 2000–4500 m, szczególnie na zboczach południowych ze rzadką roślinnością.

Zamieszkuje otwarte i półotwarte zbiorniki wodne: jeziora, stawy, odcinki rzek i tereny podmokłe z płytką wodą i otaczającą roślinnością.

Kuna kamień zasiedla krajobrazy mieszane z małymi laskami, rumowiskami skalnymi i strukturami takimi jak stodoły.

Niezwykle wszechstronny: lasy, pola uprawne, wrzosowiska, tundra, góry i tereny miejskie.

Skraje lasów, pola uprawne, zarośla i lasy mieszane od nizin po piętro subalpejskie.

Skalisty teren alpijski i trawiste zbocza powyżej 2000 m.

Żyje w lesie borealnym, na wrzosowiskach, tundrze i wysokogórskich wrzosowiskach; teren północny i wyżynny, w Skandynawii od lasu po strefę powyżej granicy drzew.

Żyje na otwartych polach uprawnych, gruntach ornych, łąkach i w terenie odkrytym z żywopłotami; gatunek nizinny, unika zwartego lasu.