Kormoran

Nazwa naukowa: Phalacrocorax carbo

Notatki terenowe

Wygląd

Całkowicie czarne, błyszczące upierzenie z zielonkawym połyskiem, białe policzki i podogon w upierzeniu godowym. Długa szyja, ostry dziób i ciemne oczy.

Wielkość i masa

Samice 2,0–2,5 kg, długość ciała 80–90 cm; samce 2,5–3,0 kg, długość ciała 85–100 cm.

Siedlisko

Kormoran zwyczajny zamieszkuje wody przybrzeżne, duże jeziora i rzeki z wystarczającą zasobnością rybną. Potrzebuje skal, drzew lub sztucznych konstrukcji jako miejsc odpoczynku i rozrodu.

Występowanie

Brzegi europejskie i azjatyckie oraz duże jeziora wewnętrzne. W Polsce rozpowszechnione na Morzu Bałtyckim i dużych zbiornikach wodnych.

Pożywienie

Głównie ryby (okonie, szczupaki, karasie), sezonowo także skorupiaki i płazy.

Zachowanie

Czynne w ciągu dnia, szczególnie o świcie i zmierzchu. Wysoce społeczne, odpoczywają w dużych grupach na skałach lub drzewach, śpią wspólnie.

Wskazówki łowieckie

Obserwuj aktywność rybacką i miejsca odpoczynku kormoranów na skałach i gałęziach. Zbliżanie się pod wiatr z naturalnym osłonięciem. Przygotuj się na szybką ucieczkę i głębokie nurkowanie.

Masa całkowita

Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.

Gdzie poluje się na ten gatunek

W Huntify oznaczony jako łowny w 3 krajach.

Nazwy w innych językach

Current language: pl

Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.