Kormoran
Nazwa naukowa: Phalacrocorax carbo
- Jak zapisywana jest masa: Masa całkowita
Notatki terenowe
Wygląd
Całkowicie czarne, błyszczące upierzenie z zielonkawym połyskiem, białe policzki i podogon w upierzeniu godowym. Długa szyja, ostry dziób i ciemne oczy.
Wielkość i masa
Samice 2,0–2,5 kg, długość ciała 80–90 cm; samce 2,5–3,0 kg, długość ciała 85–100 cm.
Siedlisko
Kormoran zwyczajny zamieszkuje wody przybrzeżne, duże jeziora i rzeki z wystarczającą zasobnością rybną. Potrzebuje skal, drzew lub sztucznych konstrukcji jako miejsc odpoczynku i rozrodu.
Występowanie
Brzegi europejskie i azjatyckie oraz duże jeziora wewnętrzne. W Polsce rozpowszechnione na Morzu Bałtyckim i dużych zbiornikach wodnych.
Pożywienie
Głównie ryby (okonie, szczupaki, karasie), sezonowo także skorupiaki i płazy.
Zachowanie
Czynne w ciągu dnia, szczególnie o świcie i zmierzchu. Wysoce społeczne, odpoczywają w dużych grupach na skałach lub drzewach, śpią wspólnie.
Wskazówki łowieckie
Obserwuj aktywność rybacką i miejsca odpoczynku kormoranów na skałach i gałęziach. Zbliżanie się pod wiatr z naturalnym osłonięciem. Przygotuj się na szybką ucieczkę i głębokie nurkowanie.
Masa całkowita
Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.
Gdzie poluje się na ten gatunek
W Huntify oznaczony jako łowny w 3 krajach.
Nazwy w innych językach
- noStorskarv
- enGreat cormorant
- svStorskarv
- daSkarv
- fiMerimetso
- deKormoran
- frGrand cormoran
- esCormorán grande
- itCormorano
- nlAalscholver
Current language: pl
Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.