Pardwa górska

Nazwa naukowa: Lagopus muta

Jak zapisywana jest masa: Masa całkowita

Notatki terenowe

Wygląd

Mniejsza od pardwy mszarnej; zimą biała z czarnym ogonem, a samiec ma czarną pręgę wodzową od oka do dzioba. Szata letnia jest szarobrązowa i pstra (bardziej szara niż rdzawa u pardwy mszarnej). Samiec ma czerwoną koralową narośl, a płcie się różnią.

Wielkość i masa

350–600 g, 34–36 cm.

Siedlisko

Żyje w wysokich górach i na arktycznej tundrze powyżej strefy wierzb, na jałowych skalistych grzbietach, rumowiskach głazów i wśród skąpej roślinności karłowatej. Występuje wyżej i w surowszym terenie niż pardwa mszarna.

Występowanie

Okołobiegunowa arktyczno-alpejska; wysokie góry Skandynawii, Alpy (izolowana), Islandia i Arktyka. Trzyma się jałowych turni powyżej granicy drzew i krzewów.

Pożywienie

Pąki, bazie, pędy, liście i jagody; zimą krzewinki i pąki na smaganych wiatrem grzbietach zwianych ze śniegu. Pisklęta zjadają owady.

Zachowanie

Wytrzymały ptak, osiadły w wysokich partiach gór, polegający na kamuflażu i mocno przywierający. Zimą gromadzi się w niewielkie stada i chodzi wśród skał.

Wskazówki łowieckie

Poluj na otwartych, wysokich turniach powyżej granicy wierzb i przeszukuj lornetką skaliste podłoże, gdzie sylwetka ptaka zdradza go na tle wolnych od śniegu płatów. Przywierają, licząc na kamuflaż, i zrywają się z bliska z niskim, skrzeczącym terkotem. Szukaj odchodów i tropów wokół głazów i smaganych wiatrem grzbietów, gdzie żerują.

Masa całkowita

Ten gatunek zapisuje się według masy całkowitej — zwierzę waży się w całości, tak jak zostało pozyskane.

Gdzie poluje się na ten gatunek

W Huntify oznaczony jako łowny w 9 krajach.

Nazwy w innych językach

Notatki terenowe to ogólna wiedza o gatunku, a nie porada prawna. Zawsze sprawdzaj obowiązujące okresy polowań, limity i przepisy dotyczące broni na swoim terenie.